First Page of my Book:
Intro van Mams
Onze lieve zoon,
Hoi, hoera, wij krijgen een tweede kindje. Uitgerekend was ik op 15 september 1990, maar jij kwam pas op 1 december 1990, op een zaterdagochtend. Wat ben je mooi en wat stevig: 4200 gram en 52 cm lang. Pappa moest toch echt snel grotere sokjes gaan kopen. Je groeide goed en was al snel een lachebekkie. Maar je werd ziekjes, bronchitis had je, je kreeg medicijnen, maar het ging toch goed fout, de ochtend dat mamma je naar de crèche bracht en nog een kopje koffie dronk lag jij in de kinderwagen te slapen, wat ik niet verwacht is dat pappa spontaan ook even kwam kijkken en ook even naar zijn kersverse zoon, tot schrik zag hij dat je zeer bleek was en niet reageert, we zijn erg geschrokken we dachten dat je er niet meer was, een andere moeder pakte jou uit onze handen en schudde jou een beetje en gelukkig trok je bij, met spoed zijn wij naar de huisarts gegaan en direct met ambulance naar ziekenhuis, je lag op de ic zo’n klein mannetje wat waren we kapot, na een paar dagen spuugde je heel erg een dikke klont slijm uit en vanaf dat moment ging het steeds weer beter, je mocht na een week naar huis en je was verder een heel blij kind, waar we heel veel van houden, je groeide goed en ontwikkelde normaal.
Je werd wat ondeugend want toen je 18 maanden was waren we je spontaan kwijt bij de dirk, ik was zo bang dat je ontvoerd was omdat het maar in een paar minuten gebeurde, iedereen heeft naar je gezocht, uiteindelijk kreeg de politie bericht dat je in een andere stad zat bij een ouder echtpaar je was dus flink aan de wandel gegaan, gelukkig niets aan de hand, wat een boef zeg en de volgende dag gewoon kijken waar je uit ontsnapt was, nou dat ging nooit meer gebeuren je kreeg een tuigje om pfffffffff. Je was en bent altijd lief maar ook erg ondeugend geweest we houden ontzettend veel van je schatje 😘
